Necrophosis: Full Consciousness Review

Το Necrophosis είναι ένα first-person horror adventure από την ελληνική Dragonis Games, εμπνευσμένο από την τέχνη του Zdzisław Beksiński. Στο παιχνίδι ξυπνάς ως τη Συνείδηση, παγιδευμένος σε ένα αποσυντεθειμένο, εξασθενημένο σώμα χωρίς καθόλου μνήμες. Ξυπνάς δισεκατομμύρια χρόνια μετά τον θάνατο του σύμπαντος σε έναν κόσμο όπου οι θεοί είναι νεκροί και τα πάντα υποφέρουν σε αέναη αποσύνθεση.

Και αυτό είναι και το ενδιαφέρον, πως δεν έχεις όνομα και ιστορία πίσω, παίζεις με μια αφηρημένη οντότητα που ανακαλύπτει τον εαυτό της παράλληλα με τον κόσμο!

Το παιχνίδι ως adventure το βασικό που πρέπει να κάνεις είναι να βρεις κάποια αντικείμενα τα οποία κρατάς πάνω σου και τα χρησιμοποιείς στο σωστό σημείο για να προχωρήσει η ιστορία ακριβώς όπως ένα κλασικό adventure παιχνίδι. Οι γρίφοι είναι σχετικά εύκολοι, δεν δυσκολεύτηκα πουθενά εκτός από ένα σημείο που απλά δεν μπορούσα να διακρίνω το αντικείμενο που έπρεπε να αλληλεπιδράσω μαζι του και αυτό γίνεται να συμβεί γιατί όλο το περιβάλλον είναι η ίδια παλέτα χρώματος, καφέ, κίτρινο και άλλες αποχρώσεις κοντά σε αυτά τα χρώματα που είναι πολύ ωραίο γιατί δίνει την αίσθηση της αποσύνθεσης και σαπίλας, αλλά από την άλλη δεν μπορείς να διακρίνεις ξεκάθαρα τα αντικείμενα που πρέπει να πάρεις για να συνεχίσεις την ιστορία. Αυτό το παρατήρησα αλλά σε καμία περίπτωση δεν επηρεάζει πουθενά το παιχνίδι, απλά το σημειώνω χωρίς να επηρεάσει τη γνώμη μου για το παιχνίδι και δεν συμβαίνει και συχνά αλλά συμβαίνει.

Για μένα ο ήχος είναι το μεγάλο ατού του παιχνιδιού, ένας απαίσιος ήχος όταν για παράδειγμα δώσεις ένα αντικείμενο σε ένα πλάσμα και αυτό κουνηθεί, αν το παίζετε θα καταλαβαίνετε τι εννοώ, είναι το κάτι άλλο πραγματικά και γενικά όλοι οι ήχοι είναι καλοδουλεμένοι. Τα γραφικά αρκετά όμορφα, όχι κάτι το πολύ εξεζητημένο αλλά ήταν αρκετά όμορφα και προσεγμένα, θα έλεγα σου περνάγαν αυτήν τη σαπίλα και αποσύνθεση που θέλει να σου περάσει.

Κάτι ακόμα που μου άρεσε πολύ ήταν όταν έδινα κάποιο αντικείμενο σε κάποιο πλάσμα, αυτό αντιδρούσε με μια καθυστέρηση, το οποίο δεν έχω ξαναδεί και ήταν πραγματικά μια καλή σκέψη από τους δημιουργούς, δεν ξέρω πώς να το περιγράψω αλλά έδινε κάτι στην όλη εμπειρία.

Κάτι κάπως αρνητικό ήταν πως το παιχνίδι ενώ αναφέρεται ώς horror στο είδος του, δεν υπήρχε στιγμή που να τρόμαξα, παρόλαυτα ένιωθα αυτήν την απελπισία όταν έβλεπα πλάσματα να παρακαλάνε για να λυτρωθούν, αυτό μου το πέρασε, αλλά να τρομάξω δεν τρόμαξα πουθενά, το οποίο δεν με ενόχλησε γιατί ήταν άλλο αυτό που ήθελε να σου περάσει το παιχνίδι, αλλά ακριβώς horror δεν μπορείς να το πεις. Δεν ξέρω πού θα το συγκατέλεγα, θα έλεγα ότι είναι εν μέρει horror αλλά όχι καθαρόαιμο horror.

Ο χρόνος είναι λίγος αν θες να παίζεις κάτι με τις ώρες, αλλά σαν εμπειρία αν το δεις ήταν ότι πρέπει, ούτε κούρασε ούτε τίποτα και σου πέρασε αυτό που ήθελε, οπότε αν το κοιτάξεις σαν μια εμπειρία ήταν ότι πρέπει σε θέμα διάρκειας.

Τέλος, θα ήθελα να πω κάτι και για το ελληνικό στούντιο που έφτιαξε το παιχνίδι. Πραγματικά συγχαρητήρια, έγινε πολύ καλή δουλειά και είναι μια πολύ καλή αρχή τόσο για τη Dragonis Games όσο και για την ελληνική σκηνή ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών γενικότερα. Ελπίζω αυτή η δουλειά να εμπνεύσει και άλλους Έλληνες να κάνουν τη δική τους προσπάθεια. Η Dragonis Games μπορεί να είναι υπερήφανη και με το κεφάλι ψηλά με αυτό το αποτέλεσμα.