Invincible VS Review 

Επειδή έχω δει τη σειρά Invincible, μόλις είδα ότι κυκλοφορεί παιχνίδι με θέμα αυτό χάρηκα. Και βλέποντας πόσο καλά τα πηγαίνει η σειρά, ήμουν πολύ αισιόδοξος ότι και στο παιχνίδι θα κάνουν καλή δουλειά. Και όντως, σε γενικές γραμμές είναι μια πολύ αξιόλογη προσπάθεια. Πάμε να δούμε αναλυτικά πού έχει πετύχει και πού όχι αυτή η πρώτη προσπάθεια του franchise για ένα “σχεδόν” ΑΑΑ παιχνίδι.

Ας ξεκινήσουμε με τα αρνητικά, τα οποία δεν μου άρεσαν αλλά δεν χαλάνε τη συνολική εικόνα.

Αρχικά, το story mode κάνει κάτι έξυπνο είναι σαν να σου δίνει ένα ολόκληρο επεισόδιο σε cinematics, μια αυτοτελή ιστορία. Αυτό είναι το θετικό. Το αρνητικό είναι ότι είναι μόλις 2 ώρες δεν προλαβαίνεις να ξεκινήσεις και τελειώνει. Το έχουν πει κιόλας ότι το θεωρούν bonus, που δείχνει ότι το βάρος έχει πέσει σε άλλα κομμάτια του παιχνιδιού.

Γενικά το single player είναι λίγο ρηχό. Έχω παίξει κάποια fighting παιχνίδια, όπως το Mortal Kombat ή παλιότερα Street Fighter IV, που είχαν πιο πολύ περιεχόμενο, unlocks και πράγματα να κάνεις. Εδώ υπάρχει ένα level up system για κάθε χαρακτήρα που σου δίνει τίτλους και icons και άλλα για το multiplayer επί το πλείστον αλλά όχι μόνο.Σε κάνει να ξαναπαίξεις, αλλά μέχρι εκεί.

Υπάρχει και κάτι σαν «πύργος» του Mortal Kombat, αλλά είναι πολύ απλό, λες και υπάρχει απλά για να υπάρχει. Αν το παίξεις θα καταλάβεις τι εννοώ.

Το training επίσης είναι basic. Σου δείχνει τα skills, αλλά δεν σου μαθαίνει combos ούτε σου δείχνει τι μπορεί να κάνει ο κάθε χαρακτήρας. Και σε τέτοια παιχνίδια αυτό είναι σημαντικό.

Αυτά ήταν τα αρνητικά και είναι ουσιαστικά τα μόνα. Γιατί στο multiplayer το παιχνίδι είναι καταπληκτικό. Όλα δουλεύουν ρολόι, βρίσκεις αντίπαλο γρήγορα και οι χαρακτήρες είναι πολύ καλοφτιαγμένοι. Φαίνεται ότι έχουν βάθος και δυνατότητες, απλά δεν στις εξηγεί το παιχνίδι.

Όποιος παίρνει fighting παιχνίδια για το multiplayer θα περάσει τέλεια. Εγώ είμαι πιο πολύ του single player, γι’ αυτό και τα παράπονά μου είναι εκεί. Αλλά καταλαβαίνω ότι για πολλούς το multiplayer είναι όλο το ζουμί.

Στο οπτικοακουστικό κομμάτι δεν έχω παράπονο. Όλα φαίνονται πολύ προσεγμένα, οι φωνές είναι λες και βλέπεις τη σειρά και γενικά έχει πέσει δουλειά. Οπότε τεχνικά δεν έχω κανένα παράπονο.

Τώρα, επειδή δεν είμαι και ο καλύτερος σε fighting παιχνίδια, ένιωσα κάποιες φορές ότι δυσκολευόμουν να κάνω αυτά που είχα στο μυαλό μου. Δεν ξέρω αν φταίει το παιχνίδι ή εγώ, οπότε το αφήνω σαν ερωτηματικό.

Το παιχνίδι δεν είναι full price το οποίο είναι θετικό εκ μέρους τους. Δεν είναι στο επίπεδο άλλων μεγάλων fighting τίτλων, αλλά είναι τίμιο. Έχεις να ασχοληθείς κάποιες ώρες με το single player γύρω στο δεκάωρο αν κάνεις τα πάντα και μετά ξεκινάει το multiplayer που κρατάει για πολύ.

Έχει και collectibles όπως concept art, τίτλους και icons, που έχουν ενδιαφέρον αλλά περισσότερο τα μαζεύεις για το completion.

Κλείνοντας, έχει γίνει μια πολύ αξιόλογη δουλειά. Το παιχνίδι είναι καλό, απλά θα μπορούσε να έχει παραπάνω πράγματα στο single player. Ακόμα και κάτι απλό, όπως να ήταν κάποιοι χαρακτήρες κλειδωμένοι, θα έδινε παραπάνω κίνητρο.

Αν σου αρέσουν τα fighting παιχνίδια, το προτείνω. Στα 50€ που το βρίσκεις είναι τίμιο και ειδικά στο multiplayer μπορείς να περάσεις πάρα πολλές ώρες.