Astro Bot Review

Ήθελα πολύ καιρό να παίξω το Astro Bot, να πω την αλήθεια, χωρίς να ξέρω ακριβώς τι είναι, απλά λόγω του hype που δέχτηκε. Και μόλις πήρε το Game of the Year, το hype ανέβηκε ακόμα παραπάνω.

Το μόνο αρνητικό ήταν ότι δεν είχα PS5 και η Sony επέμενε να μην το κυκλοφορεί σε PC.

Κάποια στιγμή είπα «τέλος», θα πάρω ένα PS5 — όχι μόνο για το Astro Bot, αλλά και για πολλά άλλα που δεν είχα παίξει. Φυσικά, ένα από τα πρώτα παιχνίδια που αγόρασα ήταν το Astro Bot. Δεν θα πω άλλη ιστοριούλα, πάμε κατευθείαν στο παιχνίδι.

Με το που το ξεκίνησα, άρχισε αμέσως να μου δείχνει τη δύναμή του, δηλαδή τη συνεργασία του με το χειριστήριο. Πραγματικά έπιασα τον εαυτό μου να χαμογελάει σαν μικρό παιδί. Η αίσθηση ήταν απλά το κάτι άλλο. Με έκανε να πιστεύω ότι το έφτιαξαν περισσότερο για να μας δείξουν τι μπορεί να κάνει το χειριστήριο, παρά για το ίδιο το παιχνίδι.

Το παιχνίδι είναι platform και μέχρι τα μισά σε βομβαρδίζει με καινούργιες λειτουργίες. Από το δεύτερο μισό και μετά αρχίζει κάπως να επαναλαμβάνεται, αλλά χωρίς να σε ενοχλεί.

Το πιο ωραίο χαρακτηριστικό του παιχνιδιού, ακόμα και πάνω από τις δυνατότητες του DualSense, είναι ο γρήγορος ρυθμός του (απλά βάζεις χειρηστήριο κάτω). Το παιχνίδι το τερμάτισα σε δύο μέρες (κάπου 8 ώρες την κάθε ημέρα — ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο δεν σηκώθηκα από τον καναπέ) και ήταν από τις πιο ωραίες μέρες που πέρασα εδώ και πολύ καιρό.

Για να είμαι ειλικρινής, δεν θα ήθελα να είναι μεγαλύτερο το παιχνίδι. Είναι όσο πρέπει, γύρω στις 10–15 ώρες. Ενώ έχει πραγματάκια να κάνεις και μετά τους τίτλους τέλους, για να μη χαλάσω την εμπειρία μου δεν έκανα τίποτα άλλο και το άφησα με μια γλύκα.

Για τους completionists μπορεί να έχει ενδιαφέρον, αλλά εγώ αυτό το χόμπι το έχω αφήσει προ πολλού, εκτός από συγκεκριμένα παιχνίδια, και έχω βρει την υγειά μου — και την όρεξή μου για παιχνίδια ξανά (λέω και λίγο τον πόνο μου).

Το παιχνίδι είναι αρκετά εύκολο, αλλά δεν είναι για παιδιά. Απλά πιστεύω ότι θέλει να επικεντρωθεί στη διασκέδαση. Παρ’ όλα αυτά, μερικές πίστες είναι λίγο τσιμπημένες, αλλά δεν είναι υποχρεωτικές για τον τερματισμό. Θα καταλάβετε ποιες εννοώ: αυτές με τα τέσσερα σχήματα του PlayStation — κύκλος, τρίγωνο, τετράγωνο και σταυρός.

Το παιχνίδι έχει παντού branding του PlayStation. Να πω την αλήθεια, είναι το μόνο που δεν μου πολυάρεσε. Θα προτιμούσα να ήταν κάτι τελείως δικό του, αν καταλαβαίνετε τι εννοώ. Είναι καθαρά προσωπική γνώμη και δεν επηρεάζει καθόλου τη γνώμη μου για το παχνίδι σαν παιχνίδι.

Ιστορία μην περιμένετε κάτι ιδιαίτερο — και ούτε θα έπρεπε να περιμένετε.

Σαν σύνοψη, το παιχνίδι είναι περίπου 10–15 ώρες, ανάλογα πώς το πας, και είναι πραγματικά από τις πιο διασκεδαστικές ώρες που πέρασα εδώ και καιρό. Για όποιον θέλει παραπάνω, υπάρχει περιεχόμενο, αλλά πιστεύω ότι θα σας βγάλει την πίστη — λέω «πιστεύω» γιατί δεν το έκανα — και αυτά είναι χαλαρά άλλες 5–10 ώρες.

Τέλος, το παιχνίδι πρέπει να το παίξει κάθε gamer. Είναι το μόνο παιχνίδι που εκμεταλλεύεται τόσο το DualSense και το κάνει στον ύψιστο βαθμό.

Κλείνω με μια υπόσχεση: θα πάθετε πλάκα.